Rzeczpospolita, Rzeczowniki, Pojęcia, duże litery

Temat jest dość szeroki i głęboki, jak meandry Polskiej Poezji i Literatury. Kilka myśli i pytań na początek.

Wedle Słownika Języka Polskiego PWN, rzeczownik to: «część mowy obejmująca wyrazy oznaczające osobę, zwierzę, przedmiot, zjawisko, pojęcie; też: wyraz należący do tej części mowy»

Do rzeczy Panowie!

Z tego można by wysnuć wniosek, że rzecz to jest coś konkretnego. Albo coś konkretnego co można dotknąć, zobaczyć. Albo chodzi o konkretne nazwanie czegoś – po imieniu, nie owijanie w bawełnę.

Czym jest Pojęcie?

Wedle tego samego Słownika

  1. «myślowe odzwierciedlenie istotnych cech przedmiotów lub zjawisk»
  2. «wyobrażenie, pogląd, wiedza o czymś»

Każde nazwanie czegoś poprzez jakieś słowo jest to pewien pomysł na ujęcie tego czegoś jakimś słowem. Każde słowo wybrane do określania tego czegoś, co chce się określić, nazwać, będzie w jakiś sposób właściwe, ponieważ niewłaściwe nie zostało by najpewniej wybrane.

Czy każdy „rzeczownik” jest nazwą własną?

A przecież nazwy własne pisze się z dużej litery. Dlaczego?

Małe – czyli złe, albo wkurwione, kłębek nerwów? En Espanol „mala” oznacza „zła”.

Język Polski językiem ocen?

w którym słowa nie oddają cechy danej rzeczy, ale oddają jej ocenę według jakiejś moralności?

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *